M111

Wprowadzony w 1992 roku w modelach 200 E i 220 E, M111 był pierwszym seryjnie produkowanym czterocylindrowym silnikiem Mercedes-Benz z czterozaworową głowicą – M102 miał ją tylko w rzadkich 190 E 2.3-16 i jego pochodnych Evolution. Podwójne wałki rozrządu napędzane łańcuchem działały na hydrauliczne popychacze kubełkowe, większość wersji zyskała dwustopniową regulację faz rozrządu dolotowego i kontrolę spalania stukowego, a cały silnik został celowo zaprojektowany tak, aby mógł być obrabiany na tych samych maszynach co silniki Diesla, dzięki czemu firma mogła dostosowywać moce produkcyjne silników benzynowych i wysokoprężnych do zapotrzebowania.

Wersja z doładowaniem pojawiła się na targach we Frankfurcie w 1995 roku w modelu C 230 Kompressor. Ponieważ sprężarka Roots firmy Eaton nie ma wewnętrznego sprężania, może być omijana przy częściowym obciążeniu i swobodnie obracać się niemal bez strat, dzięki czemu Mercedes-Benz twierdził, że zużywa około jednej czwartej mniej paliwa niż silnik wolnossący o tej samej mocy. Remont z 2000 roku zmienił ponad 150 części, wprowadził normę Euro 4 i mniejszą sprężarkę M45, a rodzina rozszerzyła się daleko poza sedany – SLK, Klasa V i Vito, ML 230, pierwszy Sprinter – zanim M271 przejął pałeczkę.