M180

Przypisywany Wolfowi-Dieterowi Bensingerowi, pojawił się w modelu 220 w kwietniu 1951 roku: pierwszy powojenny sześciocylindrowy silnik firmy i pierwszy benzynowy silnik o krótkim skoku, o pojemności 2195 cm³ (80 × 72,8 mm), z wałkiem rozrządu w głowicy napędzanym łańcuchem, głowicą z przepływem krzyżowym i czterema łożyskami wału korbowego. Trafił do ledwo zmienionego podwozia 170 S z przedwojennym nadwoziem i to właśnie dzięki niemu prasa wybaczyła stylistykę – 140 km/h w klasie, która zadowalała się 52 KM. Od 1954 roku żeliwna głowica cylindrów ustąpiła miejsca lekkim stopom.

Nastąpiła dynastia. Ten sam blok i układ wałka rozrządu w głowicy stanowiły podstawę M 127, M 108 i M 129, a także M 130, a poprzez M 130 również dwuwałkowego M 110; ostatni z nich został zbudowany w 1989 roku, w 280 GE. Jedną z dziwniejszych gałęzi była wojskowa. Standaryzacja NATO wymagała silników benzynowych w Unimogach, aby czołgi, jeepy i ciężarówki mogły korzystać z jednego źródła paliwa i uruchamiać się w głębokim mrozie, a 2,2-litrowe M 180 były produkowane dla Unimoga 404 jeszcze w późnych latach 70.