M153

W 153 był nowoczesnym Typem 230, produkowanym równolegle ze starszym W 143 od 1938 roku i publicznie zaprezentowanym na berlińskim salonie samochodowym na początku 1939 roku: rama z owalnych rur z usztywnieniem X zamiast podwozia z tłoczonej stali, pod nadwoziem opracowanym przez Hansa Gustava Röhra, który przez dwa lata kierował rozwojem samochodów osobowych i zmarł w sierpniu 1937 roku, zanim samochód się pojawił. Jego silnik był wycofującą się szóstką ze szczegółowymi zmianami wymuszonymi polityką paliwową. Stopień sprężania został obniżony, aby mógł pracować na benzynie 74-oktanowej; komory spalania zostały przerobione, a średnica cylindra poszerzona, aby odzyskać utratę mocy.

Osiągi pozostały niezmienione, z deklarowaną prędkością maksymalną 116 km/h — celem było nie stracić niczego. Kolektor dolotowy nagrzewał się teraz automatycznie za pomocą elementu bimetalicznego. Wersja o wyższym stopniu sprężania trafiła do dwumiejscowych samochodów wyścigowych 230 S z 1939 roku, których zbudowano 21: dziewiętnaście roadsterów i dwa sportowe sedany typu fastback, z nadwoziami z magnezu, przeznaczone do imprez terenowych. Potem nadeszła wojna. Ponad połowa z 4262 egzemplarzy W 153 pochodzi z 1939 roku, a zaledwie 87 pojawiło się łącznie w latach 1942 i 1943; nadwozie przetrwało samochód, powracając po wojnie w modelu 170 S.