M143

Kiedy W 143 przejął pałeczkę od W 21 w 1937 roku, odziedziczył 2,2-litrowy sześciocylindrowy silnik ze starszego samochodu, teraz współpracujący z konwencjonalną czterobiegową skrzynią biegów, zamiast efektywnego nadbiegu poprzednika. Zyskał natomiast na szerokości: dwa rozstawy osi i nadwozia od dwu- i czterodrzwiowych limuzyn, przez kabriolety A, B i D, po Pullman-Limuzyny, landaulety i sześciomiejscowe Tourenwagen. Do 1941 roku zbudowano ponad 20 000 egzemplarzy, co sprawiło, że ten cichy sześciocylindrowy silnik był jednym z najbardziej zapracowanych w przedwojennej ofercie.

Miał też cięższe życie. Na rządowy zimowy test pojazdów silnikowych w 1938 roku – zorganizowany jako zawody sportowe, mający na celu ukrytą ocenę, jak zwykłe niemieckie samochody sprawdzą się w wojnie – Daimler-Benz zbudował 230 SV, dwumiejscowy samochód sportowy na krótkim rozstawie osi 2700 mm z nadwoziem ze stopu magnezu i aluminiowymi błotnikami. W tym roku wyprodukowano trzydzieści trzy egzemplarze, ich M143 otrzymał wyższy stopień sprężania i 58 KM. W 1939 roku ten sam samochód powrócił jako 230 S, do tego czasu silnik został rozwiercony i przemianowany na M153.