M21

Typ 200 z 1933 roku był powiększonym Typem 170 i zastąpił starzejące się Stuttgart 200 i Stuttgart 260. Pod spodem był on na swoją cenę gruntownie nowoczesny: niezależne zawieszenie na wszystkich kołach, poprzeczne resory piórowe z przodu, wahliwa oś na sprężynach śrubowych z tyłu, hydrauliczne bębny na wszystkich czterech kołach. Nad tym znajdował się sześciocylindrowy silnik z bocznymi zaworami o pojemności nieco poniżej dwóch litrów, osiągający 98 km/h. W porównaniu do samochodów czterocylindrowych, z którymi konkurował, Mercedes-Benz nadal sprzedawał wyrafinowanie – ale sprzedawał samochód o prostszym wykończeniu za mniej więcej te same pieniądze co wcześniej, a kupujący to zauważyli.

Wersja z długim rozstawem osi wykonywała prawdziwą pracę. Jako sześciomiejscowy sedan Pullman, model 200 lang stał się stałym elementem niemieckiego rynku taksówek – 6341 egzemplarzy obok 9281 samochodów z krótkim podwoziem – aż do sierpnia 1934 roku, kiedy to Opel wprowadził Pullmana na identycznym rozstawie osi 3050 mm za 5000 marek, podczas gdy cena Mercedesa-Benza wynosiła 6550. W 1936 roku silnik sześciocylindrowy powiększono do 2,2 litra dla Typu 230, a to samo długie podwozie posłużyło dla 260 D – pierwszego seryjnie produkowanego samochodu osobowego z silnikiem Diesla na świecie.