M02

Pojawił się na Salonie Samochodowym w Berlinie w październiku 1926 roku jako 8/38 PS, jeden z trzech sześciocylindrowych silników, które Ferdinand Porsche zaprojektował w swoich pierwszych miesiącach jako dyrektor techniczny połączonej firmy Daimler-Benz. Silnik był całkowicie konwencjonalny: boczne zawory, pojedynczy wałek rozrządu w bloku napędzany kołami zębatymi, gaźnik Zenith z płaskim strumieniem, 75 km/h przez trzy biegi. Nadwozia obejmowały od gołego podwozia po samochód turystyczny, sedan, kabriolet i taksówkę landaulet, a od 1927 roku ta sama jednostka napędzała furgonetkę dostawczą L 3/4, furgon skrzyniowy i dziesięcioosobowy autobus.

Ceny były źle ustalone. Samochody zostały wprowadzone na rynek zbyt drogo, a następnie obniżono ich cenę o 500 do 1000 marek Rzeszy, co wywołało plotki, że model jest wycofywany, a zapasy wyprzedawane — a wczesne egzemplarze miały również wiele wad wieku dziecięcego. Następujące po tym spory przyczyniły się do odejścia Porsche. Hans Nibel zajął się samochodem w 1928 roku, dodał bieg nadbiegowy i zwiększył stopień sprężania, i sprzedawał go jako Stuttgart 200 z prędkością 80 km/h; zbudowano 9105 egzemplarzy pierwszej wersji i 6452 drugiej, co czyniło go podstawą gamy do 1933 roku.