M115

Kiedy W115 zastąpił „fintail” w 1968 roku, Daimler-Benz zmienił numerację swoich silników benzynowych, aby były zgodne z serią pojazdów — tak więc czwórka stała się M115, choć był to M121 z bardzo niewielkimi zmianami. Głowica aluminiowa z przepływem przeciwprądowym, pięciołożyskowy wał korbowy w bloku z żeliwa szarego, napędzany łańcuchem wałek rozrządu w głowicy, obsługujący dwa zawory na cylinder za pośrednictwem dźwigienek: wszystko to zostało przeniesione bez zmian. Dwa litry w 200, 2,2 w 220, a od 1973 roku 2,3 dla 230.4, w którym to momencie stary blok nie miał już nic do zaoferowania.

W 1976 roku trafił do gamy W123 i został tam zastąpiony w 1980 roku przez silnik M102 z głowicą z przepływem krzyżowym, który był lepszy pod niemal każdym względem. To powinien być jego koniec. Zamiast tego M115 kontynuował pracę — w dostawczych T2 z Düsseldorfu, w modelach 208 i 308 z gamy T1 z Bremy, a przede wszystkim w 230 G, gdzie napędzał pierwszą generację W460 G-Wagen od 1979 do 1985 roku, około trzydzieści lat po tym, jak projekt po raz pierwszy pojawił się jako M121.