M189

Model 300 d z 1957 roku wprowadził pierwszy przerywany wtrysk do kolektora w samochodzie osobowym Mercedes-Benz. Modele 300 Sc i „Gullwing” wtryskiwały paliwo bezpośrednio do cylindra, co rozrzedzało olej i wymagało pompy pracującej pod ekstremalnym ciśnieniem; wtrysk do kolektora dolotowego był prostszy, a przy podwyższonym stopniu sprężania dawał 160 KM w porównaniu do 125 KM w gaźnikowym 300 c. Trzystopniowa automatyczna skrzynia biegów była standardem, klimatyzacja pojawiła się po raz pierwszy w samochodzie osobowym Mercedes-Benz, a najcięższa z limuzyn państwowych wreszcie poruszała się jak szybki samochód.

W 1961 roku silnik został przeprojektowany dla modelu W 112 300 SE, z blokiem i głowicą wykonanymi z lekkiego stopu – był to pierwszy seryjny silnik Mercedes-Benz zbudowany w ten sposób – co pozwoliło zredukować masę o około 40 kg w porównaniu do wersji z żeliwa szarego w modelach 300 SL i Adenauer, odciążając oś przednią i eliminując podsterowność. Od stycznia 1964 roku sześciotłoczkowa pompa wtryskowa Bosch zastąpiła dwutłoczkową jednostkę, a moc wzrosła do 170 KM. W tej formie napędzał limuzyny W 108 i W 109 do 1967 roku, kiedy to zastąpił go silnik M 130.