OM621

Wcale nie został zaprojektowany jako diesel. Stuttgart wziął benzynowy czterocylindrowy M121 z sedana 190 i wyposażył go w nowe wałki rozrządu, nową głowicę, nowe tłoki i układ wtryskowy, tworząc swój pierwszy silnik wysokoprężny do samochodów osobowych z wałkiem rozrządu w głowicy zamiast popychaczy OM636. 190 D z sierpnia 1958 roku generował 50 KM przy 4000 obr./min – skromnie, ale wystarczająco, aby dieslowski Mercedes nie musiał być kupowany wyłącznie ze względu na koszty eksploatacji. Kupujący zgodzili się: 20 629 sztuk w jedenaście miesięcy, a następnie 61 309 sztuk 190 Db, który nastąpił.

W styczniu 1959 roku Karl Kling, ówczesny menedżer wyścigowy firmy, przejechał 190 D 14 045 km z Algieru do Kapsztadu z Rainerem Günzlerem u boku i wygrał, osiągając średnią 80,6 km/h przez 44 dni; później nazwał go najwolniejszym samochodem wyścigowym w swojej karierze. Powiększony do dwóch litrów i 55 KM, silnik napędzał „fintail” W110 jako 190 Dc i 200 D. OM615 zastąpił go w samochodach w 1968 roku, ale wersja 2.2-litrowa działała w Unimogu 421 do 1988 roku.