OM629

Podstawą był OM628: odlewany z piasku aluminiowy blok silnika z dzieloną skrzynią korbową na wysokości wału korbowego, mokre żeliwne tuleje cylindrowe, żeliwne łożyska główne, te same kwadratowe cylindry o wymiarach 86 × 86 mm i ten sam niewygodny kąt V 75° z wałkiem wyrównoważającym i dzielonymi czopami korbowymi. Zmianie uległy układ dolotowy i spalanie. Stopień sprężania zmniejszono do 17:1, system common-rail został przeprojektowany, a każda głowica otrzymała turbosprężarkę o zmiennej geometrii, zasilającą chłodnicę powietrza doładowującego typu powietrze-woda z własnym niskotemperaturowym obiegiem. Rezultatem było od 306 do 320 KM przy 3600 obr./min i do 730 N·m.

Na drogi trafił w 2005 roku w W211 E 420 CDI, następnie w W221 S 420 CDI, a najdłużej służył w ciężkich SUV-ach — ML i GL 420 CDI, przemianowanych na 450 CDI od 2009 roku bez zmiany pojemności. Potem format ten zakończył się. Kiedy zbudowano ostatni z nich, Mercedes nie zastąpił ośmiocylindrowego diesla innym ośmiocylindrowym dieslem: rolę flagowego silnika wysokoprężnego przejął OM656, rzędowa szóstka, a diesel V8 pozostaje czymś, co firma wypróbowała przez dwie generacje silników, a następnie porzuciła.