M28

170 H i 170 V pojawiły się razem na targach motoryzacyjnych w Berlinie w lutym 1936 roku, dzieląc czterocylindrowy silnik z bocznymi zaworami, który pierwotnie miał mieć pojemność 1,6 litra, a tuż przed produkcją został powiększony do 1697 cm³ — zarówno średnica cylindra, jak i skok tłoka zostały zwiększone, aby podnieść moment obrotowy, a nie moc maksymalną. W W 28 stał pionowo i wzdłużnie z tyłu, z czterobiegową skrzynią biegów i jej nadbiegiem przed tylną osią, dokładnie tak jak w Typie 130, który ten samochód zastąpił. Stopień sprężania 6,0:1, pojedynczy gaźnik Solex z przepływem opadającym, 38 KM przy 3400 obr./min i 110 km/h.

Samochód z silnikiem z tyłu był lepiej wyposażony z tych dwóch i, kosztując 4350 marek Rzeszy, był o około 15 procent droższy; tańszy, bardziej konwencjonalny i znacznie mniej wymagający 170 V pogrzebał go. Wyprodukowano tylko 1507 sztuk między lipcem 1935 a październikiem 1939 roku, kiedy wojna i słaby popyt zamknęły linię produkcyjną samochodów z silnikiem z tyłu bez wyznaczonego następcy. Ten sam czterocylindrowy silnik o pojemności 1697 cm³ trafił również do 170 VG z 1935 roku, terenowego Kübelwagena z napędem na wszystkie koła, obsługiwanego dwoma dźwigniami na tunelu; Wehrmacht wziął 62 z nich, a następnie wybrał standardowy lekki samochód Stoewera i nigdy nie wrócił.