M23

Zaprezentowany na targach motoryzacyjnych w Berlinie w lutym 1934 roku, Typ 130 był pierwszym seryjnie produkowanym Mercedesem-Benzem z silnikiem umieszczonym z tyłu. Czterocylindrowy silnik dolnozaworowy stał pionowo za tylną osią, ze skrzynią biegów przed nim, zamontowany w ramie rurowej rozwidlonej na końcu; tylne koła zawieszone były na wahliwej osi ze sprężynami śrubowymi, przednie na dwóch poprzecznych resorach piórowych bez osi między nimi, a układ kierowniczy był zębatkowy. Gaźnik Solex z przepływem w górę, 1,3 litra, 92 km/h – mały samochód zbudowany raczej według idei niż budżetu.

Pomysł miał problem arytmetyczny. Sześćdziesiąt pięć procent masy samochodu spoczywało na tylnej osi, co było dużym obciążeniem dla osi wahliwej, a wynikające z tego prowadzenie wcale nie przysłużyło się modelowi. Został wycofany w 1936 roku po wyprodukowaniu 4298 samochodów, sprzedawanych jako tourery, sedany, kabriolety-sedany i Kübelwagen. Stuttgart spróbował jeszcze raz z modelem 170 H, który wykorzystywał większy silnik, dłuższy rozstaw osi i zmieniony rozkład masy, aby zaradzić tej samej wadzie. Ten również się nie sprzedał, i na tym zakończyła się historia Mercedesa-Benza z silnikiem umieszczonym z tyłu.