M24

Zaprezentowany w Berlinie w lutym 1934 roku jako następca SS i SSK, model 500 K otrzymał rzędową ósemkę z górnym wałkiem rozrządu na podwoziu, które sprawdziło się w Typie 380. Sprężarka Rootsa była załączana, a nie stała: 100 KM przy normalnym oddychaniu, 160 KM, gdy kierowca wcisnął pedał poza jego opór, co sprawiało, że doładowanie było celowym działaniem, a nie stanem strojenia. Paryż w październiku 1936 roku przyniósł 540 K, ten sam silnik powiększony do 5,4 litra i 180 KM z doładowaniem, ciągnący dwie i pół tony do 170 km/h.

Wyprodukowano tylko 342 egzemplarze 500 K i 419 standardowych 540 K, a nadwozia miały większe znaczenie niż liczby – 540 K Spezial-Roadster z 1936 roku osiągnął na aukcji w 2012 roku 11,77 miliona dolarów. Ten sam silnik miał drugą i znacznie mniej romantyczną karierę. Napędzał trzyosiowy samochód sztabowy G4, uznany za zbyt drogi dla armii (zbudowano 57 sztuk) i używany zamiast tego przez nazistowskie kierownictwo do parad i aneksji, a w latach 1943–44 został ukryty w dwudziestu opancerzonych sedanach 540 K wyprodukowanych w ramach akcji P Kancelarii Rzeszy, samochodach tak ciężkich, że osiągały zaledwie 80 km/h.