M155

SLR zaczynał od samochodów koncepcyjnych z lekko zmodyfikowanym M113 K, a do produkcji trafił jako coś znacznie bardziej zaawansowanego. Blok został przerobiony na konstrukcję zamkniętą, elementy wewnętrzne kute, smarowanie zmieniono na suchą miskę olejową, a w rozwidleniu cylindrów zainstalowano dwuślimakową sprężarkę Lysholm, kręcącą się do 23 000 obr./min, generującą 0,9 bara doładowania przez parę intercoolerów. Trzyzaworowe głowice i układ 90° silnika M113 zostały zachowane. Generował 626 KM przy 6500 obr./min i utrzymywał 780 N·m w zakresie od 3250 do 5000 obr./min – napędzany, co zaskakujące, pięciobiegową automatyczną skrzynią biegów.

Ważył znacznie ponad 200 kg i był umieszczony za przednią osią, co wyjaśnia, dlaczego maska SLR ma prawie dwa metry długości. AMG budowało każdą jednostkę zgodnie z zasadą „jeden człowiek, jeden silnik” i wysyłało ją do McLarena, gdzie montowano ją w podwoziu z włókna węglowego w Surrey. Edycja 722 z 2006 roku podniosła moc do 650 KM i 820 N·m, a torowy 722 GT do 680 KM. Jego ostatnim wcieleniem był speedster Stirling Moss z 2009 roku – 75 samochodów, sprzedawanych tylko dotychczasowym właścicielom SLR – zamykający serię 2157 samochodów i jeden z ostatnich wspaniałych europejskich doładowanych silników V8.