M114

W114, wprowadzony w 1968 roku, potrzebował sześciocylindrowego silnika do swoich wyższych modeli, a M114.920 był niemal identyczny z istniejącym M108: ta sama pojemność 2496 cm³ z wymiarów 82 × 78,8 mm, ten sam siedmiołożyskowy wał korbowy, blok z żeliwa szarego, aluminiowa głowica, pojedynczy wałek rozrządu w głowicy i para gaźników Zenith. Zmieniono natomiast fazy rozrządu, przeprojektowane tak, aby przesunąć moment obrotowy w dół zakresu obrotów, gdzie duży sedan faktycznie go wykorzystuje. W tej formie osiągał 130 KM przy 5400 obr./min i służył modelom 250 i 250 C.

Ciekawym przykładem jest M114.980. Mercedes-Benz produkował silniki z mechanicznym wtryskiem od lat 50. XX wieku, ale ten był pierwszym sterowanym elektronicznie: Bosch D-Jetronic, mierzący ciśnienie w kolektorze i obliczający czas wtrysku zamiast dozować paliwo z wałka rozrządu. Stopień sprężania wzrósł do 9,5:1, a moc do 150 KM przy 5500 obr./min, i był montowany w dokładnie jednym modelu, 250 CE. Żadna z wersji nie przetrwała. W 1972 roku dwuwałkowy M110 zastąpił oba, cztery lata po pojawieniu się pierwszego.