M108

Kiedy we wrześniu 1965 roku pojawił się W 108, Mercedes-Benz potrzebował silnika 250, a osiągnął to, wydłużając skok tłoka 2,3-litrowego sześciocylindrowego M180 o 6 mm do 78,8 mm. Dodatkowa pojemność wymusiła zmianę konstrukcyjną, a nie tylko montażową: wał korbowy przeszedł z czterech na siedem łożysk głównych, aby silnik pozostał płynny przy wyższej mocy, z większą pompą oleju, większymi kanałami i zaworami o 2 mm większymi, aby go zasilać. Pod spodem konstrukcja nadal wywodziła się z sześciocylindrowego silnika Wolfa-Dietera Bensingera z 1951 roku.

W tej formie – z dwoma dwugardzielowymi gaźnikami Zenith 35/40 INAT, stopniem sprężania 9,0:1 i mocą 130 KM przy 5400 obr./min – był to podstawowy silnik w gamie W 108, o jeden stopień niżej niż wtryskowy M129 w 250 SE. Nie trafił do żadnego innego modelu, ani wcześniej, ani później. Model 250 S był produkowany od września 1965 do marca 1969 roku i znalazł 74 677 nabywców, co jest znaczącą liczbą jak na silnik zbudowany do obsługi jednego modelu, a jego produkcja zakończyła się, gdy zastąpiły go 2,8-litrowy M130 i oznaczenie 280.