M100

Model 600 z 1964 roku potrzebował silnika, który nie miał sobie równych w Niemczech, a M100 został zaprojektowany tak, aby to udowodnić: przy pojemności 6333 cm³ był o około jedną dziesiątą litra większy niż ówczesny silnik V8 Rolls-Royce'a. Żeliwny blok, aluminiowe głowice, zawory wypełnione sodem w stylu lotniczym, utwardzone gniazda zaworowe, kuty wał korbowy, korbowody i tłoki oraz mechaniczny wtrysk Bosch z ośmioma tłoczkami. Każda jednostka była montowana ręcznie i testowana na stanowisku przez 265 minut, z czego czterdzieści pod pełnym obciążeniem, zanim została dopuszczona do użytku.

Powinien był pozostać w modelu 600. Zamiast tego inżynier testowy Erich Waxenberger zamontował go w W 109 w swoim wolnym czasie; Rudolf Uhlenhaut usłyszał samochód krążący po torze fabrycznym, przejechał się nim i przedstawił pomysł zarządowi. Model 300 SEL 6.3 dotarł do Genewy w 1968 roku i sprzedał się w liczbie 6526 egzemplarzy – był to najszybszy sedan na świecie. Kiedy Rolls-Royce powiększył swój silnik V8 do 6750 cm³, Stuttgart odpowiedział silnikiem o pojemności 6834 cm³ dla modelu 450 SEL 6.9, dodając suchą miskę olejową i dwanaście litrów oleju, aby zmieścić się pod niższą maską W 116, i nazwał samochód od argumentu, a nie od arytmetyki.