OM640

Wprowadzony wraz z drugą generacją Klasy A w 2004 roku, aby zastąpić 1,7-litrowy OM668, musiał być dostosowany do samochodu, a nie odwrotnie: zamontowany poprzecznie i mocno pochylony do przodu, tak aby w przypadku zderzenia czołowego wsunął się pod podłogę typu „sandwich”, a nie do przestrzeni na nogi. Common rail, cztery zawory na cylinder, podwójne wałki rozrządu napędzane łańcuchem i turbodoładowanie z intercoolerem w każdej wersji. Blok pozostał żeliwny — cięższy niż aluminiowy, ale lepiej przystosowany do ciśnień w cylindrach i cichszy — pod głowicą z aluminium o wysokiej wytrzymałości.

Trzy poziomy mocy obejmowały gamę, od 82-konnego A 160 CDI do 140-konnego A 200 CDI i B 200 CDI, a produkcja trwała do 2012 roku w modelach W169 i W245. Jego druga kariera była dziwniejsza. Thielert wykorzystał OM640 jako podstawę aero-diesla Centurion 2.0, a Austro Engine zrobiło to samo dla AE300, który napędza dwusilnikowy Diamond DA42 i DA62 — lekkie samoloty spalające paliwo lotnicze wokół bloku silnika Mercedesa hatchbacka. Na ziemi, poprzecznie montowany OM651 przejął pałeczkę.