OM421

W 1980 roku Daimler-Benz przerobił całą gamę silników V na generację OM 42x. Średnica cylindra wzrosła ze 125 do 128 mm, skok tłoka we wszystkich silnikach V został ujednolicony do 142 mm — wartości, którą V12 stosował od początku — a prędkość znamionowa spadła z około 2500 do 2300 obr./min. Co ważniejsze, była to generacja, z którą firma zaczęła odchodzić od silników wolnossących w kierunku turbodoładowania. V6 wzrosło do 11 litrów i 216 KM, a wersje turbodoładowane i z intercoolerem pojawiły się dla klientów eksportowych i przemysłowych.

W gamie New Generation napędzał modele 1622 i dziewiętnastotonowy 1922, o stopień niżej od V8 i o stopień wyżej od pozostałych rzędowych szóstek. Czego nie zyskał, to wyrafinowania: nierównomierne zapłony 90-stopniowego V6 były nieodłączną cechą wspólnego układu wału korbowego i zostały wyeliminowane dopiero w 1985 roku, kiedy pojawił się OM 441 z przesuniętymi czopami korbowymi. Od 1988 roku Mercedes-Benz przekazał dystrybucję tych silników poza własnymi pojazdami firmie MTU, która sprzedawała V6 wraz z jego większymi krewnymi jako część serii 183.