OM352

Bezpośredni wtrysk był najwyższym priorytetem w Stuttgarcie od 1956 roku, kiedy Alfred Müller-Berner został zatrudniony z Leyland, aby kierować pracami; silniki z komorą wstępną, które miał zastąpić, zostały rozwiercone do granic możliwości termicznych. Jego rozwiązanie wykorzystywało wirowe kanały dolotowe, czterootworowy wtryskiwacz w centrum komory i cylindryczne zagłębienie w tłoku. Kiedy 5,7-litrowy sześciocylindrowy silnik był w końcu gotowy w 1963 roku, fabryka silników nie nadążała z produkcją – produkcja z pierwszego roku trafiła prawie w całości do montażu ciężarówek w Wörth, a swobodnie dostępny był dopiero od lata 1964 roku.

Turbodoładowany OM 352 A pojawił się w 1966 roku, a później jeszcze chłodzenie międzystopniowe. Stał się silnikiem Unimoga: używały go modele 406, 416, 419, 425, 426 i 435, ponad 35 000 razy w samym modelu 406. Mannheim produkował go od 1963 roku, a licencjobiorcy na całym świecie od 1970 roku – około 180 000 w samym Iranie – a w sumie wyprodukowano ponad 300 000 sztuk, co pod koniec lat 70. XX wieku uczyniło go jednym z najpopularniejszych silników ciężarowych w Niemczech Zachodnich. Nowe limity emisji na początku lat 90. zakończyły jego produkcję, ponieważ jego potencjał rozwojowy był już w dużej mierze wyczerpany.