OM312

Stuttgart od 1938 roku pragnął małego, lekkiego, szybkoobrotowego silnika Diesla, ponieważ tani benzynowy Opel Blitz dominował w klasie trzytonowej, podczas gdy własny L 3000 firmy był zbyt ciężki i zbyt drogi. Wojna zatrzymała produkcję narzędzi, a następnie w 1942 roku zmusiła Mercedes-Benz do budowy Blitza na licencji – a w 1945 roku maszyny Blitza były jedynym sprzętem produkcyjnym, który pozostał. Tak więc przedwojenny sześciocylindrowy OM 302 został przerobiony, aby pasował: zachowano siedem głównych łożysk wału korbowego, a rozstaw cylindrów celowo uczyniono nierównym, aby pasował do linii transferowych. Właściwe testy były możliwe tylko dlatego, że ciężarówka była opóźniona o rok.

L 3250, który go przewoził, zadebiutował w maju 1949 roku na wystawie eksportowej w Hanowerze jako pierwszy powojenny pojazd użytkowy grupy, a następnie został przemianowany na L 3500, a później na L 311. Ryzyko, które w 1938 roku wydawało się lekkomyślne – prędkość znamionowa 3000 obr./min dla silnika Diesla – zapewniło prawie taką samą moc jednostkową jak współczesne silniki benzynowe przy ułamku zużycia paliwa, a ciężarówka miała niezwykle niską masę własną. Turbodoładowany OM 312 A o mocy 115 KM pojawił się w 1954 roku, ale wczesne turbosprężarki były zawodne, kupujący trzymali się z daleka, a silnik był używany głównie w pojazdach strażackich. Wersja o mocy obniżonej do 65 KM zapoczątkowała również karierę Unimoga 406.