OM321

Pierwszą próbą uzyskania większej mocy niż oferował OM 312 był turbodoładowany OM 312 A, który jednak nie odniósł sukcesu: ówczesne turbosprężarki były zawodne, a przewoźnicy ich nie chcieli. Niewyszukaną alternatywą było zwiększenie średnicy cylindra z 90 do 95 mm, pozostawienie skoku bez zmian i uzyskanie mocy 110 KM przy 3000 obr./min. Wersje turbodoładowane pojawiły się dwa lata później, o mocy 126 i 132 KM, gdy technologia się ustabilizowała. Ciężarówki L 321 budowane w Mannheim od czerwca 1957 roku przewoziły 5,5 tony; w wersji LP należały do pierwszej generacji Mercedes-Benz z kabiną nad silnikiem.

Jego prawdziwe życie toczyło się w autobusie. O 321 H/HL, zaprezentowany w październiku 1954 roku, był oferowany jako autobus miejski, międzymiastowy i autokar turystyczny z przeszkleniami na krawędzi dachu i opcjonalnym szyberdachem, a osiągał 95 km/h w czasach, gdy limuzyna 180 D osiągała 112 km/h. Od tego czasu do grudnia 1964 roku Mannheim wyprodukował 18 083 sztuki, w tym podwozia i zestawy do montażu za granicą – żaden europejski rywal nie był blisko, a model ten uczynił Mercedes-Benz poważnym producentem autobusów. Linia zakończyła się mniej szczęśliwie: ponownie rozciągnięty w 1959 roku jako OM 322, ostatni silnik z komorą wstępną w rodzinie cierpiał z powodu przegrzewania w ciasnej głowicy i zakończył z wskaźnikiem awaryjności ponad dziesięciokrotnie wyższym niż jego następca z bezpośrednim wtryskiem w pierwszym roku.