M188

Zaprezentowany na salonie w Paryżu w październiku 1951 roku, model 300 S wziął trzylitrowy silnik sześciocylindrowy z limuzyny Adenauera i uczynił go czymś dla właściciela, który sam prowadził. Rozstaw osi zmniejszono o 15 cm, nadwozia to coupé, kabriolet A i roadster, a układ dolotowy został przebudowany wokół trzech gaźników Solex zamiast dwóch w limuzynie: stopień sprężania 7,8:1, 150 KM w porównaniu do 115 KM w limuzynie i 175 km/h. O ile 300 był samochodem do wożenia, o tyle ten był do prowadzenia.

W latach 1952-1955 zbudowano zaledwie 560 samochodów z tą wersją silnika – 216 coupé, 203 Cabriolet A i 141 roadsterów – co czyni go rzadszym niż 300 SL z drzwiami skrzydłowymi, który całkowicie go przyćmił. Kilka egzemplarzy trafiło do zewnętrznych producentów nadwozi, w tym Pininfariny. Model 300 S stanowił również koniec pewnej epoki: on i limuzyna 300 były ostatnimi samochodami osobowymi Mercedes-Benz zbudowanymi na oddzielnej ramie podwozia; każdy kolejny model przyjmował konstrukcję samonośną typu Ponton. W 1956 roku wtrysk bezpośredni zastąpił gaźniki, a silnik otrzymał nowe oznaczenie M 199.