M142

Typ 320 zastąpił Typ 290 w lutym 1937 roku, a jego sześciocylindrowy silnik był powiększoną jednostką 2,9 litra ze starszego samochodu: średnica cylindra wzrosła z 78 do 82,5 mm, wał korbowy zyskał dwanaście przeciwwag w celu poprawy kultury pracy, a gaźnik Solex z podwójnym przepływem opadającym zastąpił poprzedni typ z przepływem wznoszącym. Nabywcy mogli wybrać głowice cylindrów o różnym stopniu sprężania, w zależności od tego, czy używali czystej benzyny, czy mieszanki benzyny z benzolem. Za nim znajdowała się czterobiegowa skrzynia biegów z synchronizacją na każdym biegu, co było niezwykłe w latach 30., zamiast układu nadbiegu w 290.

Potem jakość niemieckiego paliwa zaczęła spadać. Na początku 1939 roku średnica cylindra została powiększona o kolejne 2,5 mm do 85 mm, zwiększając pojemność do 3405 cm³ bez wzrostu mocy – dodatkowa pojemność skokowa po prostu rekompensowała to, co zabierała gorsza benzyna. Oznaczenia modelu, podwozia i silnika pozostały bez zmian; jedynie wersja Wehrmacht Kübelwagen została przemianowana na 340. Spośród 6861 samochodów zbudowanych do ostatnich egzemplarzy z Untertürkheim w listopadzie 1942 roku, 1764 stanowiły wojskowe warianty z kubełkowymi siedzeniami, niektóre z silnikami o mocy 80 KM.