M06

Opracowany z Modelu K dla Typu S z 1927 roku, był to sześciocylindrowy silnik z wałkiem rozrządu w głowicy, napędzanym pionowym wałem, dwiema świecami zapłonowymi na cylinder zasilanymi zarówno przez iskrownik, jak i akumulator, oraz sprężarką Rootsa z przodu silnika, włączaną tylko na krótkie okresy. Bez sprężarki dawał 120 KM; ze sprężarką, na krótko, 180 KM. Zwiększenie średnicy z 98 do 100 mm dało siedmiolitrowy SS, a stopień sprężania 6,2:1 doprowadził najlepszą wersję do 170 KM i 225 KM.

Ostatnim krokiem był SSKL z 1931 roku — Supersport Kurz Leicht — gdzie sprężarka działała na stałe, stopień sprężania osiągnął 7:1, a silnik miał moc 300 KM przy 3400 obr./min. Jako dwumiejscowy samochód wyścigowy kosztował 40 000 marek Rzeszy, czyli około dziewięciokrotność ceny sedana Mercedes-Benz 170. W rękach Rudolfa Caraccioli niemal samodzielnie zbudował przedwojenną reputację marki w wyścigach, a Manfred von Brauchitsch wygrał wyścig Avus w 1932 roku w opływowym SSKL, który komentator radiowy nazwał srebrną strzałą. Wyprodukowano mniej niż 300 egzemplarzy W 06 wszystkich typów.