OM57

W 1938 roku Daimler-Benz wspólnie zrewidował swoje dwie najcięższe serie. Podwozia L 6500 i N 56 otrzymały przerobione napędy piast z przekładnią zębatą i nowoczesne, całkowicie stalowe kabiny, a oba zmieniły silniki: wyszedł OM 54, wszedł OM 57, nadal o mocy 150 KM. Był to kolejny chłodzony wodą sześciocylindrowy silnik z komorą wstępną i zaworami w głowicy, siedmiopunktowym wałem korbowym, nisko umieszczonym wałkiem rozrządu napędzanym z wału korbowego za pomocą kół zębatych i pompą Boscha wtryskującą do komór wstępnych — ale silnik był ciaśniejszy niż ten, który zastępował, o pojemności około 11,2 litra w porównaniu do 12,5.

To, co nastąpiło, nie było zbyt udaną karierą komercyjną. Pojazdy budowane dla Wehrmachtu miały standardową wojskową kabinę i zdławioną wersję silnika. Produkcja ciężarówek N 56 zakończyła się w 1939 roku, produkcja L 6500 w Gaggenau w 1940 roku, a podwozi autobusowych w 1941 roku; OM 57 odszedł wraz z nimi. Kiedy Daimler-Benz wznowił produkcję ciężarówek po wojnie, zaczął zupełnie gdzie indziej, od małego, wysokoobrotowego OM 312 z 1949 roku, a ciężkie przedwojenne sześciocylindrowce nigdy nie zostały wskrzeszone.