OM360

Linia ta sięga silnika OM 67/4, sześciocylindrowej jednostki napędowej, która napędzała L 4500 podczas wojny i po niej. W 1950 roku Daimler-Benz powiększył ten silnik do 8,3-litrowego OM 315, nadal z komorami wstępnymi; w połowie lat 60. ta sama konstrukcja została przekształcona na wtrysk bezpośredni, rozwiercona do 8,7 litra przy średnicy cylindra i skoku tłoka 115 × 140 mm i przemianowana na OM 360. Mniejszy krewny, ośmiolitrowy OM 327, znajdował się poniżej. Oba znalazły zastosowanie w autokarze O 302, wypełniając lukę między kompaktowym OM 352 a dużym OM 355.

Jego najbardziej widoczne zastosowanie miało miejsce w 1969 roku. Koncepcja Daimler-Benza dla standardowego autobusu miejskiego VÖV, O 305, wymagała około 200 KM z silnika, który leżałby płasko pod podłogą, a poziomy OM 360h dostarczał 192 KM, lub 170 KM w ustawieniu z ograniczoną mocą. Utrzymał to stanowisko tylko do 1973 roku, kiedy to przejął go silnik podpodłogowy OM 407 z nowej serii 400. Sam kod nie przeszedł na emeryturę — Mercedes-Benz później ponownie wykorzystał „OM 360” jako ogólną nazwę dla OM 364 i OM 366, silników, które nie mają z nim nic wspólnego poza numerem.