Maybach limuzyna ultraluksusowa · Maybach 57

W240

Ultraluksus odrodzony — Maybach na platformie W240.

Produkcja
2003–2013
Wyprodukowano
1 771
Nadwozie
Limuzyna
Podwozie
W240
Maybach limuzyna ultraluksusowa (W240)

W240 było podwoziem, które ożywiło Maybacha jako markę Mercedes-Benz — ultraluksusową limuzyną zbudowaną, by stanąć do walki z Rolls-Royce i Bentleyem na samym szczycie rynku.

57 było krótszym z dwóch Maybachów: 5 728 mm długości przy rozstawie osi 3 390 mm, i tym, które właściciel mógł wiarygodnie prowadzić sam. Pod spodem siedziała mocno przerobiona platforma Klasy S, 5,5-litrowe biturbo V12, zawieszenie pneumatyczne AirMatic Dual Control i osobne układy klimatyzacji z przodu i z tyłu. 57 S z 2005 roku przyniosło budowany przez AMG silnik 6,0 litra o mocy 612 PS, jechało o 13 mm niżej na 20-calowych kołach i przesunęło akcent auta z tylnego przedziału ku kierowcy.

Maybach 62 o długim rozstawie osi jechał obok niego na V240, dłuższy o 437 mm i jednoznacznie prowadzony przez szofera. Wolumen nigdy nie był celem: 1 771 z 3 321 zbudowanych Maybachów to były 57. Główna linia serii zamknęła się w 2012 roku, a Public Archive notuje końcową produkcję 57 S po liftingu do stycznia 2013.

Wnętrze W240
Detale kabiny W240 utrwalone na archiwalnych fotografiach.

Wszystkie modele.

3 fazy wariantów udokumentowane fabrycznie w amerykańskich latach modelowych 2003–2012 – z datami produkcji prowadzonymi osobno.

ModelLata modeloweZbudowanoPodwozieSilnikSkrzynia biegówRazem
572003–201201.2003–11.2012240.078285.950722.6491,104
57 S2006–201011.2005–02.2010240.079285.980722.649503
57 S2011–201206.2010–01.2013240.077285.980722.649164

* Opublikowana liczba produkcji obejmuje każdą serię tego modelu; źródło nie rozbija jej dalej.

Profil boczny W240
Studyjny profil W240 — proporcje, które zdefiniowały to podwozie.

Rok po roku.

Od pierwotnego 57 po 57 S, Zeppelin i końcowy lifting — krótka historia Maybacha dla kierowcy.

  1. 2003
    • Maybach 57 dotarł do USA z biturbo V12 M285 o pojemności 5,5 litra i mocy 543 KM, zawieszeniem AIRMATIC Dual Control, elektrohydraulicznymi hamulcami Sensotronic i pięciobiegowym automatem.
    • Przy długości 5 728 mm 57 było krótszym, nastawionym na właściciela-kierowcę nadwoziem serii 240; seryjny rozstaw osi 3 390 mm odróżnia je od Maybacha 62 na V240.
  2. 2006
    • 57 S dołączyło z budowanym przez AMG biturbo V12 o pojemności 6,0 litra, dającym 612 PS i 1 000 N·m, oraz sztywniejszym zawieszeniem, 20-calowymi kołami, niższym prześwitem i atrapą oraz wykończeniem wydechu właściwymi modelowi.
  3. 2009
    • Limitowany pakiet Zeppelin dodał strojenie silnika o mocy 640 PS, lakier dwubarwny, ciemnoczerwone lampy tylne, skórę California beige, listwy w lakierze fortepianowym i srebrne kieliszki do szampana; łączną produkcję Zeppelina na 57 i 62 ograniczono do 100.
  4. 2011
    • Amerykański lifting przyniósł poprawioną atrapę, zderzak, maskę i lusterka, światła do jazdy LED i zaktualizowany tył.
    • 57 S wzrosło do 620 KM w specyfikacji USA i przeszło na podwozie 240.077 po liftingu; wyposażenie tylnych foteli i multimediów też poprawiono.
  5. 2012
    • Ostatni amerykański rok modelowy po tym, jak Daimler ogłosił wycofanie marki Maybach; produkcja w Sindelfingen zakończyła się w grudniu.
  6. 2013
    • Public Archive notuje końcową produkcję 240.077 do stycznia, gdy główna linia serii była już zamknięta.
Widok tylny W240 z trzech czwartych
W240 w ujęciu trzy czwarte od tyłu.

Silniki.

M285 w wersji montowanej w W240.

M285

V12
  • 285.950 5.5 L · 5,513 cc

    551 PS

    405 kW · 543 KM przy 5,250 obr./min

    900 N·m

    664 lb·ft przy 2,300 obr./min

  • 285.980 6.0 L · 5,980 cc

    612 PS

    450 kW · 603 KM przy 4,800 obr./min

    1000 N·m

    738 lb·ft przy 2,000 obr./min

Oryginalne katalogi.

Fabryczne materiały sprzedażowe Maybacha 57, dokładnie takie, jakie opuszczały salon — do pobrania bezpłatnie jako PDF.

Szukasz innych modeli? Przeglądaj pełne archiwum broszur →