Mercedes-Benz Klasa SL Roadster · SL 2. generacji

W113

Auto nazwane od swojego dachu.

Produkcja
1963–1971
Wyprodukowano
48 912
Nadwozie
roadster 2-drzwiowy
Modele
230/250/280 SL
Mercedes-Benz Klasa SL Roadster (W113)

Odsłonięte na Salonie Genewskim w 1963 roku W113 zastąpiło zarówno legendarne 300 SL, jak i wejściowe 190 SL jednym, świadomym bezpieczeństwa roadsterem — którego wklęsły hardtop wkrótce zyskał przydomek pożyczony od azjatyckiej świątyni: Pagoda.

Skonstruowane wokół zasad bezpieczeństwa zderzeniowego Béli Barényiego, Pagoda łączyła sztywną komórkę pasażerską ze strefami zgniotu z przodu i z tyłu, lata zanim takie myślenie stało się standardem branży — wszystko owinięte w czyste, powściągliwe linie Paula Bracqa.

Przez trzy oznaczenia modelowe — 230, 250 i 280 SL — i prawie osiem lat produkcji Mercedes-Benz zbudował 48 912 egzemplarzy W113, zanim w 1971 roku przekazał pałeczkę R107.

Wnętrze W113
Kokpit zaprojektowany z myślą o bezpieczeństwie, od wyściełanej deski po cofnięte elementy sterowania.

Wszystkie modele.

3 odrębne serie w latach 1963–1971 – od 230 SL po 280 SL, każda identyfikowana numerami podwozia, silnika i skrzyni biegów.

ModelLata modeloweZbudowanoPodwozieSilnikSkrzynia biegówUSAInneRazem
230 SL1964–196707.1963–01.1967113.042127.981K4A025 · S5-204,75215,07919,831
250 SL1967–196812.1966–01.1968113.043129.982K4A025 · S5-201,7613,4355,196
280 SL1968–197101.1968–03.1971113.044130.983K4A025 · S5-2012,92710,95823,885

* Opublikowana liczba produkcji obejmuje każdą serię tego modelu; źródło nie rozbija jej dalej.

K4A025 4-biegowy automatS5-20 5-biegowa manualna ZF
Profil boczny W113
Wklęsły hardtop, który dał W113 przydomek „Pagoda”.

Rok po roku.

Prawie osiem lat ciągłego dopracowania, od szerokości felgi po wyposażenie bezpieczeństwa. To zmiany, które liczą się przy datowaniu Pagody.

  1. 1963
    • 230 SL zastąpiło zarówno 190 SL, jak i 300 SL.
    • Sztywna komórka pasażerska ze strefami zgniotu z przodu i z tyłu przeniosła do SL koncepcję nadwozia bezpieczeństwa Béli Barényiego.
    • Dwubowodowy układ hamulcowy był seryjny.
    • Wklęsły zdejmowany hardtop stworzył profil „Pagoda”.
  2. 1964
    • Szerokość felgi wzrosła z 5,5 do 6 cali.
    • Zlikwidowano wnękę koła zapasowego; oponę montowano poziomo.
  3. 1965
    • Kolektor wydechowy zmieniono z blachy stalowej na żeliwo; rury wydechowe przy głowicy dopasowano.
    • Pominięto odpowietrzenie bagnetu oleju silnikowego i filtr.
    • Kształt pierścienia klaksonu zmieniono z okrągłego na spłaszczony górny segment.
    • Dźwignię zmiany biegów wygięto do przodu o 55 mm.
    • Dodano wężownicę podgrzewania powietrza dolotowego przed obudową przepustnicy.
    • Przewód odpowietrzenia karteru zmieniono z dwuczęściowego metalowego na jednoczęściowy plastikowy; mocowanie do pokrywy zaworów też zmieniono ze śruby drążonej na gumową tuleję.
  4. 1966
    • Pięciobiegowa manualna skrzynia ZF S5-20 stała się dostępna jako opcja.
  5. 1967
    • Wprowadzono wersję tylko Coupé z tylną kanapą.
    • Wentylator silnika ze sprzęgłem lepkościowym stał się seryjny.
    • Kształt zbiornika cieczy chłodzącej zmieniono z płaskiego wierzchu na okrągły.
    • Pompa wody stała się samosmarująca.
    • Metalową osłonę przewodów zapłonowych pominięto, zastąpiono plastikowymi spinkami.
    • Korek filtra oleju pompy wtryskowej zmieniono z metalowego na plastikowy.
    • Przyjęto silnik z siedmioma łożyskami głównymi.
    • Pojemność układu chłodzenia wzrosła z 10,8 do 12,9 litra.
    • Pojemność zbiornika paliwa wzrosła z 65 do 82 litrów.
    • Wprowadzono tylne hamulce tarczowe.
    • Średnica przedniego stabilizatora zmalała z 22 mm do 20 mm.
    • Do przełącznika kierunkowskazów dodano symbole.
    • Deskę rozdzielczą wykonano z jednego kawałka zamiast dzielonej.
    • Zmieniono wewnętrzną klamkę, zamek i korbkę szyby (250 SL z 1967 roku miało te same okucia drzwi co 230 SL; 250 SL z 1968 roku miało te same okucia drzwi co 280 SL).
    • Zmieniono mocowanie osłony przeciwsłonecznej.
    • Kształt pierścienia klaksonu zmieniono ponownie.
    • Zmieniono formę lusterka wstecznego i lusterek bocznych.
    • Do błotników dodano boczne odblaski.
    • Chrom wycofano z wycieraczek, pierścienia klaksonu, lusterka wstecznego i zaczepów drzwi.
    • Czoło zamka zapłonu zmieniono z wypukłego na wklęsłe.
    • Spłaszczono pokrętła.
    • Piastę kierownicy wykonano składaną, zmieniono kształt.
    • Zaokrąglono wyściółkę góry deski.
    • Zmieniono wałek sterujący pompy wtryskowej.
    • Do pompy hamulcowej dodano sygnalizator poziomu płynu hamulcowego.
  6. 1968
    • Pominięto chromowaną listwę pod tylną tablicą rejestracyjną.
    • Tabliczkę z numerem przeniesiono ze ściany grodziowej z przodu na słupek przednich drzwi.
    • Materiał maty izolacyjnej grodzi zmieniono z szorstkiego na gładki.
    • Pominięto lusterko w osłonie przeciwsłonecznej pasażera.
    • Przednie klamki blokady hardtopu wykonano osobno.
    • Pełne kieszenie drzwi zmieniono na elastyczne.
    • Materiał wnętrza zmieniono z wełnianego bouclé na syntetyczny materiał tuftowany.
    • Dźwignie ogrzewania i nawiewu wykonano z gumy zamiast plastiku.
    • Wokół włącznika świateł i sterowania ogrzewaniem dodano tabliczki z opisem.
    • Seryjny stał się awaryjny czterokierunkowy migacz.
    • Wykładzinę podłogi zmieniono z mat gumowych na syntetyczny dywan.
    • Do foteli dodano zagłówki.
    • Chłodnicę olejowo-płynową zastąpiono chłodnicą olejowo-powietrzną.
    • Zmieniono kąt obudowy filtra oleju.
    • Zmieniono osłony mocowań ramy pomocniczej.
    • Pominięto korek filtra oleju pompy wtryskowej.
    • Osobną wężownicę podgrzewania powietrza dolotowego pominięto i wykonano ją integralnie z obudową przepustnicy.
    • Do przewodu odpowietrzenia karteru dodano gumową tuleję.
    • Przyjęto sprzęgło membranowe.
    • Kołpaki wykonano jednoczęściowe, formę zmieniono po numerze podwozia 000045.
    • Zmieniono dźwignię przekaźnika układu kierowniczego, obudowę wykonano samosmarującą.
  7. 1969
    • W boczne odblaski wbudowano światła.
    • Połączono kluczyki zapłonu, drzwi, bagażnika i korka paliwa.
    • Dodano element grzejny tylnej szyby, włącznik w półce.
    • Z pompy wtryskowej pominięto solenoid zimnego startu.
    • Kołpaki polerowano na satynę.
    • Zmieniono formę piór wycieraczek.
  8. 1970
    • Wycofano opcjonalne przełożenia tylnej osi.
    • Dodano nowe kolory, istniejące zmieniono.
    • Tabliczkę z numerem przeniesiono z przodu na tył słupka drzwi.
    • Zmieniono kolory lamp tylnych, klosz wykonano osobno od chromu.
    • Nowe tkaniny foteli.
    • Przewód podciśnienia wspomagania hamulców wykonano z plastiku, pominięto osadnik wilgoci.
    • Zbiornik wyrównawczy cieczy chłodzącej wykonano z plastiku.
    • Formę korka filtra oleju silnikowego zmieniono z odlewanego nakręcanego na tłoczone mocowanie bagnetowe.
    • Zmieniono kształt skrzyni powietrza dolotowego.
    • Rurkę bagnetu oleju silnikowego wydłużono, zmieniono uchwyt bagnetu.
    • Do obudowy termostatu i głowicy dodano czujniki temperatury.
    • Zmieniono kształt obudowy powietrza biegu jałowego.
    • Dodano czujniki prędkości wyprzedzenia i opóźnienia zapłonu w rozdzielaczu.
    • Zapłon stranzystorowano.
    • Koła zmieniono na przewiercane z okrągłymi otworami.
Widok tylny W113 z trzech czwartych
Czyste, nieprzeładowane lampy tylne znaczą powściągliwy język stylu Pagody.