OM79

OM 79 znajdował się o jeden szczebel wyżej niż OM 77 w tym samym programie i był zbudowany w ten sam sposób — wtrysk do komory wstępnej, chłodzenie wodą, montaż w Gaggenau, 710 kg na sucho — ale ze średnicą cylindra zwiększoną do 115 mm przy tym samym długim skoku 165 mm, co dawało nieco ponad dziesięć litrów. Wytwarzał 120 KM przy 1600 obr./min i, co ważniejsze dla ciężarówki, moment obrotowy 56 kG·m (około 549 N·m) przy 1000 obr./min. Oferowany obok sześciocylindrowego silnika benzynowego M 78 o identycznej pojemności w gamie L 5000, od 1933 roku stał się główną opcją wysokoprężną w trzyosiowych podwoziach L 8500 i O 8500.

Jego najbardziej widoczna praca miała miejsce w górnej części zakresu wagowego. Archiwum Daimler-Benz odnotowuje OM 79 w specjalnym podwoziu L 10000 z kabiną wysuniętą do przodu, przewożącym nadwozie do zbiórki odpadów KUKA — dziesięciotonową maszynę komunalną, jakiej niewielu producentów mogło dostarczyć pod koniec lat 30. XX wieku. Miał również ostatnie słowo w znacznie starszym modelu: w 1937 roku OM 79 stał się ostatnim silnikiem zamontowanym w niskopodłogowym podwoziu autobusu O 4000, które zostało wycofane z oferty pod koniec tego roku po prawie dziesięciu latach produkcji.