OM65

Daimler-Benz wprowadził silnik OM 65 w 1932 roku, produkowany w Gaggenau: czterocylindrowy diesel z komorą wstępną o pojemności 4940 cm³ (110 × 130 mm), mocy 65 KM przy 2000 obr./min, stopniu sprężania 17:1, wtrysku Bosch i masie własnej około 490 kg. Była to świadoma polityka. W najgłębszym punkcie kryzysu Daimler-Benz oferował silnik Diesla w swoich lekkich i średnich ciężarówkach, a tanie paliwo od 1932 roku ożywiło sprzedaż pojazdów użytkowych. Od 1935 roku OM 65 był alternatywą dla benzynowego M 66 w modelu Lo 2600.

Reorganizacja gamy w 1936 roku wprowadziła OM 65/3 o mocy 70 KM do modeli L 2600 i O 2600, a także podwozie eksportowe Lex 2500 dla krajów o złych drogach. Ostatni był OM 65/4: węższy otwór cylindra 105 mm i dłuższy skok 140 mm, co dało 4849 cm³, stopień sprężania 20:1, około 75 KM przy 2250 obr./min i 40 kg mniej masy. Był to silnik L 3000, trzytonowej ciężarówki produkowanej od 1938 do 1944 roku — 33 265 egzemplarzy, uważanej za lepszą od Opla Blitza w trudnym terenie i ciężko pracującej na każdym froncie.