OM49

W 1939 roku Berliner Verkehrsbetriebe zwróciło się do Daimler-Benz z prośbą o autobus z kabiną wysuniętą do przodu. Podwozie pochodziło z serii N 56, sprzedawanej wówczas jako O 10000, a kierowca został przesunięty do przodu, aby siedzieć obok silnika, a nie za nim. Tym silnikiem był OM 49: sześciocylindrowy diesel z komorą wstępną o średnicy cylindra 130 mm i skoku tłoka 180 mm, pojemności 14,3 litra, o mocy 200 KM przy 1800 obr./min. Żaden większy silnik rzędowy nie trafił do pojazdu drogowego Daimler-Benz; przedwojenne ciężkie diesle osiągały do tej pory około 12,5 litra.

Autobus pozostał pojedynczym pojazdem. Produkcja ciężarówek serii N 56 zakończyła się pod koniec 1939 roku, a podwozi autobusowych w 1941 roku. Osiem podwozi trolejbusów z kabiną wysuniętą do przodu, które Berlin otrzymał w 1941 roku, to były konwencjonalne O 10000 z nadwoziami ze spawanej stali, a kolejnych piętnaście zamówionych z nadwoziami Schumanna nie zostało dostarczonych aż do lat 1945–47. Poza swoimi wymiarami i tym jednym zamówieniem, OM 49 nie pozostawił po sobie prawie nic: żadnej serii produkcyjnej, żadnego następcy, żadnego drugiego klienta.