OM444

Dwanaście cylindrów było końcem linii dla rodziny silników V o kącie rozwarcia 90° firmy Daimler-Benz, a w generacji OM 44x z końca lat 80. dwunastocylindrowy silnik przestał udawać silnik ciężarowy. W wersji wolnossącej osiągał 553 KM; turbodoładowany – 674 KM; turbodoładowany i z chłodzeniem międzystopniowym – 830 KM z 3200 N·m, dla którego stopień sprężania musiał zostać obniżony do 14,5:1. Sam silnik ważył 1216 kg. Nawet hamulec wydechowy, z zamontowaną przepustnicą, był wart około 200 kW, co świadczy o obciążeniach, które miał powstrzymywać.

Jego klientami byli producenci dźwigów, wykonawcy i montażyści agregatów prądotwórczych. Pojawia się w mobilnych dźwigach portowych Liebherr LHM, w rozściełaczach asfaltu, w samojezdnych sieczkarniach polowych oraz w elektrowniach awaryjnych, a jego duża pojemność skokowa i niskie temperatury pracy sprawiły, że był ulubieńcem w gorących klimatach. Sprzedaż do zastosowań innych niż pojazdy Mercedes-Benz odbywała się za pośrednictwem MTU od 1988 roku w ramach Serii 183. Wersje były certyfikowane do Euro II, a następnie do Euro III aż do połowy lat 2000, długo po tym, jak silniki ciężarowe obok niego zniknęły.