M124

W 1939 roku Daimler-Benz zbudował eksperymentalne rzędowe ósemki, wywodzące się z M24 z 540 K, zwiększając średnicę o 7 mm i skracając skok o 5 mm, uzyskując nieco poniżej 5,7 litra. Żeliwny blok i głowica, napędzane zębate wałki rozrządu w głowicy, smarowanie z suchą miską olejową, sprężarka Rootsa i gaźnik: około 130 KM bez doładowania i 200 KM z włączoną sprężarką, oba przy 3400 obr./min. Kilka prototypów z krótkim podwoziem zostało zabudowanych jako sportowe coupe i roadstery i otrzymało wewnętrzny numer serii W129.

Od tamtej pory literatura nazywa ten samochód 580 K i zamierzonym następcą 540 K, zatrzymanym tylko przez wojnę. Historycy Mercedes-Benz odrzucają tę historię. Zwracają uwagę, że eksperymentalne silniki były ledwo rozwinięte, a Untertürkheim był już wtedy daleko zaawansowany w pracach nad dwoma nowymi silnikami V12, M148 i M157 — co sugeruje, że duża rzędowa ósemka była raczej wycofywana niż odnawiana. Stuttgart nazywa 580 K modelem-widmem, a M124 jest tym, co z niego pozostało.