BR408

Pokazana na wystawie pojazdów użytkowych w Hanowerze w maju 1992 roku obok średniej siostrzanej serii 418, lekka seria — w skrócie z Gaggenau LBU — zastąpiła długowieczny model 407 nową, kanciastą kabiną o normalnej wysokości lub z podwyższonym dachem; po raz pierwszy w lekkiej i średniej gamie Unimoga można ją było zamówić z kierownicą po prawej stronie. Znakiem rozpoznawczym była maska: symetryczna albo w wersji „Sichtkanal” z kanałem widokowym, spłaszczona po stronie kierowcy, by odsłonić lewy punkt mocowania osprzętu i przyspieszyć jego wymianę. Pod spodem kryła się znana receptura Unimoga — osie portalowe ze zwolnicami w piastach, dołączany napęd przedniej osi, blokady mechanizmów różnicowych z przodu i z tyłu oraz w pełni zsynchronizowana skrzynia biegów — na rozstawie osi 2690 mm w U 90 lub 3220 mm w długim U 100 L.

W 1996 roku wolnossący OM 602 D 29 ustąpił miejsca turbodoładowanemu silnikowi z intercoolerem OM 602 DE 29 LA: nazwy handlowe zyskały przyrostek „turbo”, a numery Baumuster zmieniły się razem z nimi — 408.100 stał się 408.101, a 408.215 stał się 408.216. Gaggenau zbudowało 2050 egzemplarzy w czterech Baumuster, zanim linię zamknięto w 2001 roku; segment przejął wtedy wprowadzony rok wcześniej nośnik narzędzi 405.