BR418

Tak jak lekki 408 zastąpił 407, tak BR418 – MBU, średnia seria Unimoga – przejął schedę po 417, a oba zaprezentowano razem w Hanowerze w maju 1992 roku jako U 110 i U 140, obok mniejszego U 90. Kabina, wybór normalnego lub podwyższonego dachu oraz opcjonalna maska z kanałem widokowym przeszły bez zmian; różnica kryła się pod spodem, gdzie czterocylindrowy OM 364 o pojemności 3972 cm³ zastąpił pięciocylindrowy OM 602 i podniósł dopuszczalną masę całkowitą do 7,2 tony. Katalog obejmował trzy rozstawy osi – 2830 mm, 3470 mm dla długich modeli „L” i 3900 mm dla garstki najdłuższych – a także Triebkopf, czyli samą kabinę z układem napędowym, Baumuster 418.000, sprzedawany jako moduł napędowy dla zabudowców i do pracy z osprzętem.

Z czasem gama się kurczyła: U 110 zniknął z cennika w 1995 roku, a dostosowanie do normy Euro II przyniosło na tyle niewielki wzrost mocy, że U 130 po prostu przemianowano na U 140. Gaggenau zakończyło budowę 418 w 1998 roku, trzy lata przed 408 i bez bezpośredniego następcy – po 1223 egzemplarzach w siedmiu odmianach Baumuster. Teren obu serii przejęła wprowadzona w 2000 roku linia nośników osprzętu 405.